Olo zauwazyl nas i odstawil grabie. Przeskoczyl grzadke astrow i szybko otworzyl furtke. Nie powiedzial nic wiecej, a ja nie moglam pytac. No, nie moglam. Ala wrocila do domu pod koniec lutego, ciagle jeszcze bardzo slaba, z noga uwieziona w gipsie. Ala parsknela przytrzymujac reka policzek. Bolal ja ciagle, zwlaszcza kiedy sie smiala. Wieczorem matka poszla do kina. Poszedlem do pokoju ojca i wyciagnalem magnetofon.