Ala wrocila do domu pod koniec lutego, ciagle jeszcze bardzo slaba, z noga uwieziona w gipsie. Marcin trzymal w reku siatke z dwoma karpiami, ktore kupilam przed chwila. Ryby poruszaly sie gwaltownie. Tymczasem przyszedl grudzień. Kocham szare grudniowe poranki, pierwsze przymrozki, zalosne drzewa bez lisci. Wiedzialem juz, ze matka nie ma racji. Mada powinna wiedziec o wszystkim. Stalam wiec na peronie i czekalam na odjazd pociagu. Mama otworzyla okno.